February 23, 2021

Ρόλος μιας κυβέρνησης να εξελίσσει την κοινωνία και να αποτρέπει το διχασμό

«Ν ανοίξει το στοματάκι του να φάει….αλλιώς όπως έστρωσε να κοιμηθεί!», «Σιγά μη τον λυπηθώ. Με το καλό στην επιλογή του», «Ναι, μην πεθάνει ο κουφοντινας είναι το άγχος της κοινωνίας», «Να πάει να βρει εκείνους που δολοφόνησε», «Δεν θα μας λείψει, στο καλό», «Γιατί να μην πεθάνει…σκότωσε άτομα», «Ατιμος είναι. Γιατί να ζήσει;?», «Ένας ανεπάγγελτος ψευτο φιλόσοφος δολοφόνος λιγότερος…..».

Αυτά είναι κάποια από τα (πιο “κομψά”) σχόλια πολιτών στο ίντερνετ, κάτω από ειδήσεις που σχετίζονται με την απεργία πείνας (πλέον και δίψας) του καταδικασμένου για την συμμετοχή του στη 17Ν, Δημήτρη Κουφοντίνα.

Κι αυτό είναι σχόλιο που διαβάσαμε σε διαδικτυακή ομάδα σπουδαστών της Νομικής: «Επειδή όοοοολα όσα αναρτώνται εδώ μέσα είναι πάντοτε σχετικά με τις σπουδές, διερωτώμαι αν όλοι όσοι εδώ μέσα κράζουν για τη μη εφαρμογή του άρθρου 3 του Ν. 4760/20 (όπερ μεθερμηνευόμενον: ο κόσμος καίγεται και το μείζον ζήτημα αυτής της εποχής είναι αν ο Κουφοντίνας θα πάει στο Δομοκό ή στον Κορυδαλλό, δεδομένου ότι έχουμε λύσει όλα τα υπόλοιπα ως χώρα), θα έδειχναν τον ίδιο ζήλο αν στη θέση του Κουφοντίνα ήταν πχ ο Λιγνάδης, ο Μιχαλολιάκος, ο Κασιδιάρης κλπ (τυχαία αναφορά φυσικών προσώπων ως παραδείγματα). Γιατί υποτίθεται ότι μαχόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων, όποιοι και αν είναι, ανεξαρτήτως των εγκλημάτων που έχουν διαπράξει και ανεξαρτήτως ιδεολογίας και πολιτικών πεποιθήσεών τους… Σωστά; Ή μου διαφεύγει κάτι?».

Τίποτα από αυτά δεν έχει σχέση με την πραγματική ζωή, πολύ περισσότερο με τον νόμο, γιατί όπως ξέρουν πολύ καλά άπαντες οι βουλευτές της κυβέρνησης και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, αφενός το αίτημα του Κουφοντίνα είναι βάσει νόμου δίκαιο, αφετέρου το βασικό επιχείρημα «είναι δολοφόνος, ας πεθάνει» είναι πλήρως καταδικαστέο από την ελληνική δικαιοσύνη.

Είναι αυτό που μας διαχωρίζει από την «Άγρια Δύση» και είναι ο λόγος που η χώρα μας, όπως και πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη, έχει απορρίψει την θανατική ποινή: Η Πολιτεία δεν υιοθετεί την εγκληματική συμπεριφορά του δράστη, απαράβατη αρχή των νομικών συστημάτων σχεδόν παντού στον κόσμο και σίγουρα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η κυβέρνηση το γνωρίζει καλά, όμως με τη στάση της επιτρέπει να καλλιεργηθεί ένα ζοφερό κλίμα μίσους, που κάνει ακόμα και τους φοιτητές της Νομικής να το ξεχάσουν, και μια νομιμοποίηση στη συνείδηση πολλών της (έστω έμμεσης) θανατικής καταδίκης. Επιτρέπει να δηλητηριαστεί ο δημόσιος διάλογος, γιατί έχει ανυπέρβλητες πολιτικές διαφορές με τον Δ. Κουφοντίνα. Γιατί μη γελιόμαστε, ο Κουφοντίνας είναι πολιτικός κρατούμενος, αν ήταν ποινικός, αν ήταν ένας κοινός δολοφόνος όπως ισχυρίζονται όσοι θέλουν να τον δουν να πεθαίνει, τότε η κυβέρνηση θα του συμπεριφερόταν ως τέτοιου.

Θυμάστε κάποιον ποινικό κρατούμενο, κάποιον κατά συρροή δολοφόνο να στερείται τις άδειες που προβλέπει ο νόμος ή τέλος πάντων να έχει αυτή τη γενικότερη αντιμετώπιση που έχει ο συγκεκριμένος; Να βρίσκεται σε απεργία πείνας και η εκάστοτε κυβέρνηση να τον αφήνει σιωπηλά να πεθάνει; Θα μου πείτε πως δεν θυμάστε κανέναν κατά συρροή δολοφόνο να κάνει απεργία πείνας και πιθανότατα έχετε δίκιο, όμως αυτό συμβαίνει γιατί σπανίως βλέπουμε να παραβιάζονται τα νόμιμα δικαιώματα των ποινικών κρατουμένων (αν όχι ποτέ), ανεξαρτήτως της βαρύτητας των εγκλημάτων που διέπραξαν και ορθώς, σαν κοινωνία αυτό έχουμε συμφωνήσει.

Κι επειδή κάποιοι αναρωτιούνται «τι θα λέγατε» αν στη θέση του ήταν ο Μιχαλολιάκος ή ο Ρουπακιάς, η απάντηση είναι πως κάτι τέτοιο δεν συνέβη ούτε θα συμβεί σε κάποιον από τους δύο. Όπως δε συνέβη παλιότερα στον Κορκονέα ή τον Μελίστα που δολοφόνησαν παιδιά 15 χρονών. Όπως δε συνέβη στον Παττακό που κατέλυσε το πολίτευμα και ήταν πολιτικά υπεύθυνος για δεκάδες δολοφονίες και χιλιάδες βασανισμούς Ελλήνων πολιτών, όμως πέθανε στο σπίτι του, έχοντας αποφυλακιστεί κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του πατέρα Μητσοτάκη.

Αν ο Κουφοντίνας πεθάνει, θα είναι η πρώτη φορά εδώ και 40 χρόνια που πεθαίνει απεργός πείνας στην Ευρώπη (τελευταία φορά στην Αγγλία της Θάτσερ). Αν μας ενδιαφέρει. Γιατί αν θεωρούμε τη χώρα μας πιο κοντά στην Τουρκία του Ερντογάν, τότε αυτό είναι κάτι που έχει συμβεί πολύ πρόσφατα.

Η κυβέρνηση οφείλει να επιτελέσει τον ρόλο της και να δώσει το παράδειγμα σε ολόκληρη την κοινωνία, ειδικά στο κομμάτι της που θέλει να τραφεί με αίμα και που φαντασιώνεται ηλεκτρικές καρέκλες. Εξάλλου, υποτίθεται πως πρόκειται για μια κυβέρνηση που εχθρεύεται τον λαϊκισμό, όμως σε αυτήν την περίσταση τον χρησιμοποιεί, του δίνει νομιμοποίηση και μάλιστα σε μια πολύ φτηνή εκδοχή του. Αν το αντιμνημόνιο ήταν λαϊκισμός, αυτό τώρα τι ακριβώς είναι;

Ο πρωθυπουργός οφείλει να καταλάβει πως ο δημόσιος διάλογος δεν είναι ρωμαϊκή αρένα ούτε ο ίδιος αυτοκράτορας να δείξει με το δάχτυλο ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.

Εξάλλου, δεν είναι ότι η Νέα Δημοκρατία πιέζεται από τους ψηφοφόρους της και σέρνεται σε αυτή την επιλογή. Με προθυμία το κάνει. Ούτε το κόμμα ούτε η οικογένεια Μητσοτάκη (που έχει χάσει μέλος της από τη 17Ν) έχουν να αποδείξουν κάτι στον οποιονδήποτε. Αν έδειχναν μεγαλοθυμία, κανείς δε θα τους κατηγορούσε.

Ήδη, έγκριτοι νομικοί που επιχειρηματολογούν με βάση την επιστήμη τους ενάντια στην εκδικητική μεταχείριση Κουφοντίνα (γιατί περί αυτού πρόκειται και όχι περί του αντιθέτου, όπως ισχυρίζονται διάφορα κυβερνητικά στελέχη), αντιμετωπίζονται από μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας ως υπερασπιστές της τρομοκρατίας.

Κι η Διεθνής Αμνηστία κι ο Συνήγορος του Πολίτη και πλήθος ακαδημαϊκών και γιατρών είναι όλοι υποστηρικτές της τρομοκρατίας και εχθροί της δημοκρατίας, θεματοφύλακες της οποίας είναι όσοι ζητούν δημόσια το «πτώμα του Κουφοντίνα», στήνοντας παράλληλα φρονηματικά δικαστήρια σε όσους διαφωνούν.

Κι αυτό το μισαλλόδοξο κλίμα (που δυστυχώς καλλιεργείται και από μεγάλα μέσα ενημέρωσης, προσφέροντας έξτρα νομιμοποίηση στο μυαλό πολιτών που δεν είναι εξοικειωμένοι με ζητήματα ηθικής ή νομικού πολιτισμού) είναι έργο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι μόνο γιατί δεν παρεμβαίνει, αλλά γιατί -ακόμα χειρότερα- μεγάλο μέρος αυτής της φρασεολογίας το έχει καλλιεργήσει η ίδια.

Αν ο Κουφοντίνας πεθάνει, ζητώντας την εφαρμογή του νόμου που η Νέα Δημοκρατία ψήφισε (πιθανότατα ειδικά γι’ αυτόν), η λογική της αρένας θα έχει επικρατήσει και ο ασκός του Αιόλου θα ανοίξει, χωρίς επιστροφή. Όχι μόνο γιατί η κοινωνία θα διχαστεί περαιτέρω, επιβεβαιώνοντας το εμφυλιοπολεμικό κλίμα των τελευταίων ετών, αλλά και γιατί το κράτος – τιμωρός θα έχει κάνει την εμφάνισή του, δημιουργώντας ένα αρνητικό προηγούμενο, σύμφωνα με το οποίο ο καθένας θα δικαιούται να ζητά επί πίνακι την κεφαλή οποιουδήποτε αναγνωρίζει ως εχθρό.

Και σε μια κοινωνία βαθιά διχασμένη, κάτι τέτοιο δεν μπορεί παρά να είναι ένας πολύ κακός οιωνός.

Παράλληλα, ένας ενδεχόμενος θάνατος απεργού πείνας είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα έντονες αντιδράσεις, κινητοποιήσεις ή και συγκρούσεις εν μέσω της δύσκολης συνθήκης που βιώνουμε. Η κυβέρνηση το ξέρει, κατά βάθος όλοι το ξέρουμε. Είναι δεδομένο πως θα το αντιμετωπίσει με πυγμή και μπόλικο Χρυσοχοΐδη, όμως η ζημιά θα γίνει, πολύ δύσκολα θα αποφευχθεί. Ο ρόλος της είναι να λειτουργήσει πυροσβεστικά, αν θεωρεί τον εαυτό της κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, όπως ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης διακήρυσσε μετά την εκλογική του νίκη.

Και επιτέλους ας πάψει να κρύβεται πίσω από ρητορικά παιχνίδια. Σκότωσε, άρα καμία ειδική μεταχείριση. Διαδηλώνετε εν μέσω πανδημίας, άρα θα δαρθείτε και θα συλληφθείτε. Ας σταματήσει να παίζει με τα χαμηλότερα ένστικτα των μαζών κι ας αναλάβει τις ευθύνες της, γιατί υποτίθεται πως εκλέχθηκε για να φέρει την «εκτόξευση» της χώρας και όχι για να την μετατρέψει σε “καμένη γη”, σε ένα ατελείωτο πεδίο συγκρούσεων, εσωστρέφειας και κοινωνικού διχασμού.

Ειδάλλως, ποιος υγιώς σκεπτόμενος πολίτης, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης (ακόμα και ψηφοφόρος της) μπορεί να την πάρει στα σοβαρά και να δει όραμα στις πράξεις της; Πιστεύει κανείς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης (ακόμα και ψηφοφόρος της ΝΔ) πως θα γίνουν οι ζωές μας καλύτερες, αν πεθάνει ο Κουφοντίνας;

Leave a Reply

%d bloggers like this: