June 1, 2020

Ο αγώνας ενός γονέα για την Παιδοκαρδιοχειρουργική και για όλα τα παιδιά του κόσμου

Μετά τη σφοδρή αντιπαράθεση που έχει προκύψει σχετικά με την Παιδοκαρδιοχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και σεβόμενοι την αγωνία των γονιών που τα παιδιά τους αντιμετωπίζουν καρδιοπάθειες, δημοσιεύουμε το υπέροχο (και άκρως κατατοπιστικό σχετικά με το ζήτημα) κείμενο ενός γονέα που είχε την ευτυχία να δει το παιδί του να χειρουργείται με επιτυχία, όμως παρόλ’ αυτά ο ίδιος δε σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται για ανοιχτή και δημόσια Παιδοκαρδιοχειρουργική, θεωρώντας πως αυτό είναι το χρέος του απέναντι στα παιδιά όλου του κόσμου.

Ακολουθεί το κείμενο του Αγαμέμνονα Στ., όπως δημοσιεύθηκε στο twitter προκειμένου να ευαισθητοποιήσει περισσότερο κόσμο και το οποίο γνώρισε μεγάλη απήχηση, βοηθώντας τη λέξη #Παιδοκαρδιοχειρουργικό να αναρριχηθεί στις πρώτες θέσεις των τάσεων.

«31/12/2010 ο δύο ημερών γιος μου διαγιγνώσκεται με στένωση ισθμού αορτής. Αμέσως πήγε στην εντατική του Αγλαΐα Κυριακού. Οι γιατροί μου λένε ότι θα χρειαστεί χειρουργείο, αλλά θα πρέπει πρώτα να μεγαλώσει.
Αμέσως σήμανε συναγερμός. Μαθαίνω απ΄όλες τις πηγές ότι κορυφαίος παιδοκαρδιοχειρουργός είναι ο κ. Καλαβρουζιώτης στο Αγία Σοφία.

«Υπάρχει και το Ωνάσειο» μου είπε ένας πολύ φίλος μου παιδίατρος, αλλά αν χρειαστεί πολύμηνη νοσηλεία για πόσο θα σε καλύπτει η ασφάλεια;

Σημειωτέον ότι η στένωση είναι από τις πιο απλές περιπτώσεις. Γι΄αυτήν λοιπόν την πιο απλή περίπτωση, και αφού το παιδί είχε πολύ καλή κλινική εικόνα, το πηγαίναμε κάθε δύο εβδομάδες για υπέρηχο μας έλεγαν οι γιατροί ότι ναι μεν πρέπει να μεγαλώσει, αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε και πολύ, γιατί αν συνηθίσει η καρδιά να δουλεύει με στένωση για μήνες, μετά το παιδί μπορεί να είναι υπερτασικό σε όλη του τη ζωή, οπότε η κατάλληλη στιγμή του χειρουργείου ήταν πρώτιστης σημασίας. Όλα πήγαν καλά. Δεν έδωσα ούτε ένα ευρώ.
Όταν πήγα να κάνω την κίνηση για φακελάκι, με πέταξαν έξω με τις κλωτσιές. Μόνο ξύλο δεν έφαγα.
Τον Οκτώβριο του 2011 μαθαίνω ότι η κλινική του Αγία Σοφία έκλεισε. «Ευτυχώς προλάβαμε» ήταν η πρώτη μου σκέψη. Αμέσως ένιωσα τύψεις. Τα παιδιά που θα γεννηθούν τώρα με συγγενή καρδιοπάθεια τι θα κάνουν;

Θα πάνε στο Ωνάσειο.

Και αν χρειαστεί πολύμηνη νοσηλεία, θα τους καλύπτει η ασφάλεια;

Και τα παιδάκια που η καρδιοπάθειά τους συνοδεύεται και με άλλες παθήσεις τι θα κάνουν;
Θα πηγαινοέρχονται στο Ωνάσειο;
Την ίδια στιγμή το ΕΘΝΟΣ βγαίνει με πρωτοσέλιδο ότι τάχα δύο χειρουργοί της παιδοκαρδιοχειρουργικής μάλωναν πάνω από ένα ναρκωμένο παιδί για το φακελάκι και επειδή δεν πήραν τα χρήματα που ήθελαν και ακύρωσαν το χειρουργείο. Η αλήθεια ήταν ότι ο ένας χειρούργος ασθένησε και ο δεύτερος ήταν από διήμερη εφημερία, οπότε ακύρωσαν το χειρουργείο, γιατί δεν ήταν σε θέση να το κάνουν. Οι χειρούργοι τέθηκαν σε αναστολή και η υπόθεση εξετάστηκε από την δικαιοσύνη. Μάρτυρες υπεράσπισης των γιατρών ήταν οι γονείς του παιδιού που τάχα εκβιάστηκαν για φακελάκι.

Οι γιατροί αθωώθηκαν.

Το ΕΘΝΟΣ καταδικάστηκε για συκοφαντικό δημοσίευμα.

Καθ’όλη την διάρκεια των δικαστικών αγώνων, αλλά ακόμα και μετά την δικαίωση των χειρουργών, η κλινική του Αγία Σοφία, η μόνη δημόσια παιδοκαρδιοχειρουργική της χώρας, παρέμενε κλειστή.
Έστω ότι οι γιατροί χρηματίστηκαν (που δεν το έκαναν). Αν γιατροί εκβιάζουν ζητώντας φακελάκι, τιμωρείς τους γιατρούς, δεν κλείνεις την δημόσια κλινική. Αν δηλαδή ένας τραπεζίτης κλέψει, θα κλείσει η τράπεζα; Αν ένας Υπουργός κλέψει, θα κλείσει το Υπουργείο; Η απάντηση «Υπάρχει το Ωνάσειο» δεν απαντά στο γιατί ήταν κλειστή η παιδοκαρδιοχειρουργική.
Γιατί έκλεισαν την παιδοκαρδιοχειρουργική; Για το λόγο ότι οι χειρουργοί του Αγία Σοφία, ως άριστοι επιστήμονες, όταν αντιμετώπιζαν εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, ζητούσαν βοήθεια από το εξωτερικό, από χειρουργούς που είχαν εμπειρία από το συγκεκριμένο χειρουργείο που απαιτούνταν. Αυτό φυσικά κόστιζε στο δημόσιο σύστημα υγείας. Το πρόβλημα όμως δεν ήταν αυτό.

Το πρόβλημα ήταν ότι στερούσε δυνητικούς πελάτες από το ιδιωτικό σύστημα υγείας. Όταν οι κορυφαίοι παιδοκαρδιοχειρούργοι είναι στο δημόσιο, ποιος τρελός θα πάει στο ιδιωτικό;

Η κλινική άνοιξε πάλι στα τέλη του 2014. Τον Σεπτέμβριο του 2019 έγινε ανακαίνιση σε μια πτέρυγα του Αγία Σοφία, όχι εκεί που στεγάζεται η παιδοκαρδιοχειρουργική. Δεν πειράζει. Η παιδοκαρδιοχειρουργική έκλεισε με την αφορμή της ανακαίνισης. Όταν αποφασίστηκε ποια κλινική θα κλείσει για να φιλοξενηθούν περιπτώσεις covid, η απόφαση ήταν προφανής. Αυτή η κλινική που δεν υπάρχει σε κανένα άλλο δημόσιο νοσοκομείο της χώρας. Λογικό. Τώρα που δεν υπάρχει ούτε ένα περιστατικό covid θα ανοίξει η κλινική; Όχι. Δεν χρειάζεται. Υπάρχει το Ωνάσειο.

Οι χειρούργοι ζήτησαν όσο η κλινική είναι κλειστή, να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο Ωνάσειο ή αλλού. Δεν τους απάντησαν ποτέ.

Αν δεν ξεσηκωθεί το σύμπαν και αν δεν νιώσουν στο πετσί τους ότι θα έχουν πολιτικό κόστος, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Είναι τόσο γομάρια. Ο κ Λυκουρέντζος ως Υπουργός Υγείας το 2014, όσο η κλινική ήταν ακόμα κλειστή, είχε μιλήσει στην τηλεόραση για τα “κροκοδείλια δάκρυα” των γονιών παιδιών με συγγενή (δλδ εκ γενετής) καρδιοπάθεια. Δηλαδή οι γονείς δεν ενδιαφέρονταν για την υγεία των παιδιών τους, αλλά για το πολιτικό κόστος του κ Λυκουρέντζου.
Το 2011 έγινα ενεργός στο twitter ψάχνοντας τρόπο να αναδείξω το θέμα. Δεν το κατάφερα. Όταν έμαθα τρεις εβδομάδες πριν ότι ξαναέχουμε την ίδια ιστορία θύμωσα, είπα πάλι κάτι να γράψω, αλλά το θεώρησα μάταιο. Το μόνο που έκανα ήταν να εκτονώσω τον θυμό και την απογοήτευσή μου. Έγινε όμως ένα θαύμα. Η δημοσίευσή μου είχε ανταπόκριση. Και σήμερα βλέπω αυτό το hashtag παντού στο twitter. Σας ευχαριστώ όλους. Νομίζω ότι κάτι θα γίνει. Το χρωστάμε στα παιδιά. Καλά κάνει και υπάρχει το Ωνάσειο. Θα πρέπει να υπάρχει και κλινική σε πολυδύναμο παιδιατρικό νοσκοκομείο, που να είναι 100% δημόσιο και όχι συνεργαζόμενο με το δημόσιο».

 

Leave a Reply

%d bloggers like this: