April 22, 2020

Μια χούντα μας έλειπε | Οι «λοχίες» σε θέσεις εξουσίας κι οι επιστήμονες στις ουρές της ανεργίας

Σε μια εντελώς άστοχη ενέργεια -ενδεικτική μάλλον του βάθους της πολιτικής του σκέψης- προέβη ο αντιδήμαρχος Στυλίδας, Χριστόφορος Ανδρίτσος, καθώς αποφάσισε να γιορτάσει την επέτειο του χουντικού πραξικοπήματος φωτογραφιζόμενος με το περιβόητο «πουλί», τον φοίνικα δηλαδή της χούντας που συμβόλιζε την αναγέννηση της Ελλάδας, μια διαδικασία που ολοκληρώθηκε άρον άρον με την παράδοση της μισής Κύπρου.

Παρόλο που ο ίδιος εκλέχθηκε με τις ψήφους των συμπολιτών του σε ένα σημαντικό αυτοδιοικητικό πόστο, εν τέλει φαίνεται πως είναι λάτρης όσων παραμερίζουν την υπόλοιπη κοινωνία και αρπάζουν με τη βία την εξουσία, θέλοντας να κάνουν «ένα καλό για τον τόπο» με το ζόρι και έτσι όπως αυτοί το έχουν φανταστεί.

Θεώρησε μάλιστα σκόπιμο να αναρτήσει δημόσια τη συγκεκριμένη φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε όλοι να θαυμάσουν τις πολιτικές του καταβολές, ευχόμενος «χρόνια πολλά», εις ανάμνησιν μάλλον της εθνοσωτηρίου επαναστάσεως και όλων όσων προσέφερε, μια επταετία δηλαδή γύψου, τανκς και επικίνδυνης γραφικότητας.

 

Όπως και να χει, δημοκρατία έχουμε, ο αντιδήμαρχος Στυλίδας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, ακόμα και να δηλώνει εχθρός της, παρόλο που έχει σβήσει πλέον την ανάρτηση, μιας και εκτός από πολιτικά αναλφάβητος φαίνεται πως δεν έχει ούτε το θάρρος της ίδιας του τη γνώμης. Ωστόσο, η Νέα Δημοκρατία, με την στήριξη της οποίας εκλέχθηκε, ως πολιτικά υπεύθυνο κόμμα δεν μπορεί να αφήνει να ακούγεται «ό,τι να ναι» και οφείλει να σπάσει τη σιωπή που κρατάει μέχρι στιγμής και να πάρει ανοιχτά θέση απέναντι στο ζήτημα, που όπως είναι φυσικό δημιουργεί επιπλέον κοινωνικές εντάσεις, σε μια εποχή που αυτές μοιάζουν σε έξαρση.

Και επειδή κυκλοφορεί πολύ η εξυπνάδα «σιγά τη δημοκρατία», να επισημάνουμε πως προφανώς και δεν κυβερνιόμαστε από την Εκκλησία του Δήμου, όπου δεκάδες χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν στις αποφάσεις, αλλά από ένα αντιπροσωπευτικό σύστημα, όπου 300 αποφασίζουν για τα υπόλοιπα 10 εκατομμύρια, ένα σύστημα  που έτσι κι αλλιώς δεν ονομάζεται δημοκρατία σκέτο, αλλά «αστική δημοκρατία» και ιστορικά αποτελεί μετεξέλιξη της συνταγματικής μοναρχίας.

Αν λοιπόν σε κάποιους δεν αρέσουν οι στρεβλώσεις που (μάλλον μοιραία) προκύπτουν από το αντιπροσωπευτικό σύστημα διακυβέρνησης, ας αγωνιστούν για περισσότερα δημοκρατικά δικαιώματα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις αποφάσεις, γιατί κάτι τέτοιο είναι μάλλον προτιμότερο από το να νοσταλγούν γραφικούς συνταγματάρχες που -όπως φάνηκε στην επιστράτευση του’74- δεν μπορούσαν να διοικήσουν το ίδιο τους το στράτευμα, πόσο μάλλον μια ολόκληρη χώρα.

Εξάλλου, εν έτει 2020, η Ελλάδα δεν παράγει ούτε ρομποτάκια ούτε νεοσύλλεκτους, για να τα διατάζουν οι κάθε λογής «λοχίες». Παράγει (και πολλές φορές εξάγει -καλώς ή κακώς-) ένα εργατικό δυναμικό και ένα επιστημονικό προσωπικό που είναι από τα πλέον καταρτισμένα στην Ευρώπη και δικαιούται να ζήσει επιτέλους σε μια χώρα που οι τενεκέδες θα σταματήσουν να κάνουν θόρυβο, μονοπωλώντας το δημόσιο διάλογο και δυναμιτίζοντας συνέχεια το κλίμα.

Leave a Reply

%d bloggers like this: