September 30, 2020

Κόντρα στα προγνωστικά | Η συγκλονιστική ιστορία του Τζίμι Μπάτλερ

Artwork by Joe Hamilton, retrieved from fineartamerica.com (https://bit.ly/3jaFE4x)

Λίγες μόνο ώρες απομένουν για το πρώτο τζάμπολ στους τελικούς του ΝΒΑ (Πέμπτη στις 4.00 τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος), όπου Λέικερς και Χιτ θα χτυπηθούν για το πολυπόθητο “δαχτυλίδι”. Από τη μία μεριά, η ομάδα του Λος Άντζελες που φαντάζει ως το απόλυτο φαβορί και της οποίας ηγείται ο τρεις φορές πρωταθλητής -φερόμενος και ως “Βασιλιάς”- ΛεΜπρόν Τζέιμς. Από την άλλη, το υποτιθέμενο αουτσάιντερ, η ομάδα του Μαϊάμι, που ωστόσο μοιάζει να πληροί περισσότερο τα κριτήρια της “ομάδας” και της οποίας ηγείται ο πληθωρικός Τζίμι Μπάτλερ.

Και μπορεί ο αποκαλούμενος Τζίμι “Buckets” (καλάθια) να μην έχει γευθεί ακόμα την χαρά ενός τίτλου, η δίψα του όμως είναι σίγουρα μεγάλη. Όπως μεγάλη είναι και η ικανότητά του να πηγαίνει κόντρα στα προγνωστικά. Εν αναμονή λοιπόν του “κυρίως πιάτου”, σας παρουσιάζουμε την καταπληκτική ιστορία του.

 

Τα ταραγμένα παιδικά χρόνια

Ο Μπάτλερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χιούστον του Τέξας. Ήταν βρέφος ακόμα, όταν ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων χωρίς πατρική φιγούρα. Και λέμε το μεγαλύτερο μέρος, όχι γιατί στη συνέχεια άλλαξε κάτι προς το καλύτερο, αλλά γιατί στην ηλικία των μόλις 13 ετών τα πράγματα πήραν πολύ χειρότερη τροπή: η ίδια του η μάνα, ο μόνος άνθρωπος που είχε στη ζωή, τον έδιωξε από το σπίτι.

Ο λόγος; Όχι και τόσο σημαντικός. Όπως θα πει αργότερα ο Μπάτλερ, τα τελευταία της λόγια προς εκείνον ήταν του τύπου «δεν μου αρέσει η εμφάνισή σου, πρέπει να φύγεις». Έτσι και έγινε και ένα 13χρονο παιδί βρέθηκε στο δρόμο, χωρίς μάνα και πατέρα και με μόνη βοήθεια τους παιδικούς του φίλους.

Πέρασε τα επόμενα χρόνια φιλοξενούμενος σε σπίτια φίλων. Όλοι ήξεραν την ιστορία του και ήθελαν με κάποιο τρόπο να τον βοηθήσουν. Μια βδομάδα από δω, δυο βδομάδες από κει και ο πιτσιρικάς Μπάτλερ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των γυμνασιακών και λυκειακών του χρόνων μετακινούμενος από σπίτι σε σπίτι και από οικογένεια σε οικογένεια.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Μάλιστα το πρώτο του άθλημα δεν ήταν το μπάσκετ, αλλά το αμερικανικό φούτμπολ, κάτι που μοιάζει λογικό με βάση το “χτιστό” κορμί που ο σημερινός σταρ του ΝΒΑ διαθέτει, όμως τότε ο πιτσιρικάς Μπάτλερ ήταν ακόμα ένα κοντό και αδύναμο παιδάκι που φοβόταν να παίξει το “ξύλο” που το συγκεκριμένο σπορ απαιτούσε και πίστευε πως δεν θα διακριθεί σε αυτό ποτέ.

Κάπου εκεί, του κεντρίζει το ενδιαφέρον το μπάσκετ και αποφασίζει να αλλάξει άθλημα. Η συγκεκριμένη επιλογή, όχι μόνο θα αποδειχθεί σωστή, αλλά αργά και σταδιακά θα σημάνει μια περίοδο τεράστιων αλλαγών στη ζωή του.

 

Τα λυκειακά χρόνια και το κολέγιο

Στο Λύκειο, ο Τζίμι Μπάτλερ είναι πλέον ένας από τους καλούς μπασκετμπολίστες του σχολείου του, τίποτα όμως δεν προμηνύει πως θα καταφέρει να παίξει στο υψηλότερο επίπεδο. Στα 17 του, κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιρινού τουρνουά, γνωρίζει τον 16χρονο Τζόρνταν Λέσλι, ο οποίος παίζει δύο αθλήματα (φούτμπολ και μπάσκετ) και τον προκαλεί σε διαγωνισμό τριπόντων. Οι δυο τους γίνονται φίλοι και ο Μπάτλερ που συνεχίζει να φιλοξενείται από δω κι από κει, βρίσκει ακόμα ένα σπίτι για να μείνει.

Η οικογένεια Λέσλι, που σημειωτέον έχει εφτά παιδιά, όχι απλά θα τον φιλοξενήσει, αλλά όπως ο ίδιος θα πει αργότερα, τον υποδέχεται ως μέλος της οικογένειας. Στην τελευταία του χρονιά στο σχολείο, ο Μπάτλερ είναι ένα άγουρο ταλέντο χωρίς μεγάλες προσδοκίες (θεωρούνταν νο73 στην πολιτεία του Τέξας με βάση το αμερικανικό σύστημα αξιολόγησης, ακόμα κι αν ήταν στις πρώτες θέσεις θα είχε πολύ δρόμο μπροστά του, ώστε να ξεχωρίσει σε παναμερικανικό επίπεδο). Ωστόσο, είχε για πρώτη φορά οικογένεια και στο τέλος της χρονιάς θα αναδεικνυόταν MVP του σχολείου του.

Με την στήριξη της οικογένειας Λέσλι θα συνεχίσει στο κολέγιο. Η πορεία του είναι ανοδική, όμως απέχει ακόμα αισθητά από τον στόχο. Στο τέλος της πρώτης του κολεγιακής χρονιάς, θεωρείται κατά σειρά το ταλέντο νο127 ανάμεσα στους πρωτοετείς και μόνο. Αν σε εκείνο το σημείο οι ομάδες του ΝΒΑ διάλεγαν αθλητές από τη δεξαμενή των συνομηλίκων του, είναι σχεδόν βέβαιο πως ο Μπάτλερ δεν θα βρισκόταν σε καμία από τις 30 πρώτες επιλογές του λεγόμενου draft και πιθανότατα θα έμενε εκτός και του δεύτερου γύρου, βλέποντας το σύνολο των 30 ομάδων να τον προσπερνούν ξανά.

Οι επιδόσεις του μπορεί να μην είναι ακόμα σπουδαίες, ωστόσο του εξασφαλίζουν υποτροφία στο Μαρκέτ, ένα κολέγιο με σαφώς καλύτερο μπασκετικό πρόγραμμα. Η πρώτη του χρονιά εκεί είναι νωθρή (5.6 πόντοι – 3.9 ριμπάουντ), η δεύτερη όμως με 14.7 πόντους, 6.4 ριμπάουντ και 2 νικητήρια σουτ τον βάζει για πρώτη φορά “στο κάδρο”. Ολοκληρώνει το κολέγιο σε σταθερά ανοδική τροχιά (15.7 πόντοι) και με το βλέμμα καρφωμένο στο ντραφτ του καλοκαιριού.

 

«Ξέρω ότι θα γράψετε κάτι, απλά μην το γράψετε με τρόπο που θα κάνει τους άλλους να με λυπούνται»

Το καλοκαίρι του 2011, οι ομάδες συναντήθηκαν στο Νιου Τζέρσεϊ για ένα από τα πιο “φορτωμένα” ντραφτ όλων των εποχών. Το ταλέντο κυριολεκτικά ξεχειλίζει και ο Μπάτλερ ψάχνει να βρει τη θέση του στο σωρό.

Πριν την έναρξη της βραδιάς, οι δημοσιογράφοι οργιάζουν. Αναλύουν τους αθλητές, μεταφέρουν τις φήμες σχετικά με το ποιος θα διαλέξει ποιον και φυσικά παίρνουν συνεντεύξεις από τους επίδοξους NBAers. Στην περίπτωση του Μπάτλερ, δεν εστιάζουν τόσο στο ταλέντο του όσο στη συγκλονιστική ιστορία του.

«Ξέρω ότι θα γράψετε κάτι, απλά μην το γράψετε με τρόπο που θα κάνει τους άλλους να με λυπούνται. Δεν υπάρχει κάτι για να νιώθετε λύπη. Αγαπώ ό,τι μου συνέβη. Μ’ έκανε αυτό που είμαι. Νιώθω ευγνωμοσύνη για τις προκλήσεις που αντιμετώπισα», θα πει στο αθλητικό τηλεοπτικό δίκτυο ESPN.

Ανάμεσα στους σημαντικούς αθλητές που ανέδειξε εκείνο το draft συγκαταλέγονται Αμερικανοί με μεγάλη θητεία στο ΝΒΑ (Ντέρικ Ουίλιαμς, Μάρκους Μόρις, Μαρκίφ Μόρις, Τρίσταν Τόμσον, Νόρις Κόουλ, Μπράντον Νάιτ, Κόρι Τζόζεφ, Ιμάν Σούμπερτ κ.ά), Αμερικανοί που διακρίθηκαν στην Ευρώπη (Κρις Σίνγκλετον, Άντριου Γκάουντλοκ, Τάιλερ Χάνικατ, Τρέι Τόμπκινς, Τσαρλς Τζένκινς κ.ά), σπουδαίοι Ευρωπαίοι (Γιαν Βέσελι, Νίκολα Μίροτιτς, Μπόγιαν Μπογκντάνοβιτς, Γιόνας Βαλανσιούνας, Νίκολα Βούτσεβιτς κ.ά) και βέβαια ο (ειδική κατηγορία) Τζίμερ Φριντέτ που ήταν πιθανότατα ο σταρ της βραδιάς, με την συνέχεια ωστόσο να μην είναι ανάλογη.

Στο νο1 επιλέγεται ο Κάιρι Ίρβινγκ, στο νο9 ο Κέμπα Γουόκερ, στο νο11 ο Κλέι Τόμπσον, στο νο15 ο Καουάι Λέοναρντ, στο νο22 ο Κένεθ Φαρίντ και στο νο60 (τελευταία επιλογή του δεύτερου γύρου) ο Αζέα Τόμας. Όλοι τους θα εξελιχθούν στη συνέχεια σε κορυφαίους ΝΒΑers. Τα χρόνια που θα επακολουθήσουν ωστόσο, κανείς τους δε θα νιώθει άνετα απέναντι στο τελευταίο “πικ” του πρώτου γύρου (νο30), τον αθλητή που θα έπαιρνε το προσωνύμιο Τζίμι “Buckets”.

«Η ιστορία του είναι μια από τις πιο αξιοσημείωτες που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι στο μπάσκετ. Υπήρχαν τόσες πολλές φορές στη ζωή του όπου θα μπορούσε να αποτύχει. Κάθε φορά, απλώς ξεπερνούσε ανυπέρβλητα εμπόδια. Όταν του μιλάς – και διστάζει να μιλήσει για τη ζωή του – έχεις ακριβώς αυτό το συναίσθημα ότι αυτό το παιδί έχει μεγαλείο μέσα του», θα πει στους δημοσιογράφους ένας από τους ανθρώπους της λίγκας.

 

Στην πόλη του “Θεού”

Στην εκπνοή του πρώτου γύρου, οι θρυλικοί Μπουλς (που βιώνουν πέτρινα χρόνια για πάνω από μια δεκαετία και ζουν με τις αναμνήσεις της «εποχής Τζόρνταν») διαλέγουν τον αθλητή που θα εξελισσόταν σε πραγματικό “ταύρο”, ενσαρκώνοντας τόσο το DNA του κλαμπ όσο και το νέο πνεύμα της μετά-Τζόρνταν εποχής που έπρεπε επιτέλους να ξημερώσει.

Για έξι σεζόν ο Μπάτλερ προκαλεί παραληρήματα στο Σικάγο. Σε τέτοιο βαθμό που οι οπαδοί των Μπουλς διαδίδουν τη φήμη πως ο πιτσιρικάς που μεγάλωσε χωρίς πατέρα, είναι στην πραγματικότητα γιος του “Θεού”, Μάικλ Τζόρνταν. Το σκεπτικό ήταν απλό: ο Μπάτλερ πήρε το επίθετο της μητέρας του και κανείς δεν γνωρίζει τον πραγματικό του πατέρα που εγκατέλειψε το παιδί του όταν ακόμα ήταν βρέφος. Ο Τζόρνταν είχε ιστορικό παράνομων σχέσεων από τις οποίες προέκυψε ένα παιδί, για το οποίο δεν θα κατέστρεφε τον γάμο του που έγινε περίπου ένα μήνα μετά την γέννηση του μικρού Τζίμι. Η ομοιότητα μεταξύ των δυο εξάλλου δεν είναι αμελητέα, άρα ο Μπάτλερ είναι γιος του “Θεού”…

 

Το όνειρο της επιστροφής στους τίτλους υπό την αρχηγία του Μπάτλερ δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ, όμως ο ίδιος θα τους χαρίσει απίστευτα βράδια, αποτελώντας -σε άμυνα και επίθεση- έναν από τους πιο επικίνδυνους παίχτες ολόκληρης της λίγκας και αγγίζοντας το στάτους του πραγματικού φόβητρου για κάθε αντίπαλο.

Ο τίτλος που δεν ήρθε όμως, θα φέρει απογοήτευση και οι σχέσεις μεταξύ Μπάτλερ και διοίκησης θα παγώσουν. Οι δυο τους θα χωρίσουν δρόμους και ο Τζίμι “Buckets” θα αναζητήσει ανεπιτυχώς την τύχη του σε Μινεσότα και Φιλαδέλφεια. Γρήγορα θα καταλάβει το μάταιο της υπόθεσης και θα απαιτήσει την ελευθερία του.

Στις 6 Ιουλίου του 2019, σε μια εντυπωσιακή ανταλλαγή, στην οποία ενεπλάκησαν τέσσερις ομάδες, ο Μπάτλερ θα καταλήξει στην αγκαλιά του δαιμόνιου Πατ Ράιλι, ενός από τους θρυλικότερους κόουτς των ΗΠΑ (5 φορές πρωταθλητής του ΝΒΑ), που από το 2008 (έχοντας εγκαταλείψει την προπονητική) εκτελούσε χρέη προέδρου αλλά και -ντε φάκτο- τιμ μάνατζερ των Μαϊάμι Χιτ.

Ήδη από την πρώτη του χρονιά εκεί, το ιδανικό περιβάλλον του Μαϊάμι (διαμορφωμένο από την μπασκετική ευφυία του Ράιλι και υπό την καθοδήγηση του πνευματικού του τέκνου κόουτς Έρικ Σπόλστρα) αποδεικνύεται μια δεύτερη οικογένεια, ένα ακόμη σπίτι στην ταραχώδη και βήμα-βήμα διαδρομή του Μπάτλερ.

Το “άστεγο’ παιδί από το Χιούστον βρίσκεται για πρώτη φορά στους τελικούς και τα ξημερώματα της Πέμπτης θα κάνει το πρώτο βήμα στην προσπάθεια να ανατρέψει ξανά τα προγνωστικά και να σκαρφαλώσει στην κορυφή του “μαγικού κόσμου”.

 

 

 

Leave a Reply

%d bloggers like this: