March 30, 2020

Καθηγητής επιδημιολογίας Stanford: Σωστή αλλά λύση απελπισίας η καραντίνα

 

Ο Ιωάννης Ιωαννίδης, καθηγητής Παθολογίας, Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Stanford έδωσε μια διαφορετική οπτική της πανδημίας μέσα απ’ την συνέντευξη του στην ιστοσελίδα In2life.gr.

Αναφέρεται στο γεγονός ότι πολλές χώρες έχουν πάρει σκληρά μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας  χωρίς ουσιαστικά να έχουν αξιόπιστα στοιχεία για την πανδημία. Αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Είναι σαν ένας ελέφαντας να δέχεται επίθεση από μια γάτα. Στην απόγνωση του προσπαθώντας να αποφύγει τη γάτα, ο ελέφαντας πηδάει από ένα βράχο και πεθαίνει. Εάν αποφασίσουμε να πηδήσουμε από το βράχο, χρειαζόμαστε κάποια στοιχεία για να ξέρουμε αν είναι λογική μια τέτοια ενέργεια, και ποιες είναι οι πιθανότητες να προσγειωθούμε κάπου ασφαλείς»

Σχετικά με τα αυστηρά μέτρα απαγόρευσης, υποστηρίζει πως «Πάμε στα τυφλά», καθώς δεν έχουμε προσδιορίσει τον αριθμό των κρουσμάτων και επομένως «δεν ξέρουμε καν αν η καραντίνα απέδωσε, για πόσο πρέπει να την κρατήσουμε και αν το πρόβλημα θα επανέλθει αν άρουμε την καραντίνα». Μάλιστα, δίνει μια νέα διάσταση στο ζήτημα, λέγοντας πως «αν ο αριθμός των κρουσμάτων που έχουμε χάσει είναι πολύ μεγάλος, τότε η θνητότητα είναι πολύ μικρότερη από αυτή που υπολογίζεται […] μπορεί να έχουμε βάλει λουκέτο και στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο σχεδόν με τραγικές συνέπειες που θα οδηγήσουν πιθανόν να χαθούν πολλαπλάσιες ζωές λόγω της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης, ενώ η ενδεικνυόμενη λύση θα ήταν κυρίως αφοσίωση στα μέτρα υγιεινής και η ειδική προστασία των ευπαθών ομάδων»

Στην αντίθετη περίπτωση (δηλαδή αν τα πραγματικά κρούσματα είναι λίγα), ο κ. Ιωαννίδης θεωρεί πως «η λύση δεν είναι απλώς τυφλή καραντίνα, αλλά επιθετική ανίχνευση όλων των κρουσμάτων και των επαφών τους, ώστε να διακόψουμε τις αλυσίδες διάδοσης». Παράλληλα, πιστεύει πως τα πολλά ορφανά κρούσματα μαρτυρούν πως ο έλεγχος της επιδημίας έχει ξεφύγει και εκτιμά ότι το εύρος των πραγματικών κρουσμάτων αυτή τη στιγμή κυμαίνεται από 2.000 έως και 100.00 άτομα.

Παρ’ όλα αυτά επισημαίνει ότι σε αυτή την φάση η καραντίνα είναι σωστό μέτρο, αν και τη χαρακτηρίζει ως «λύση απελπισίας» όταν εφαρμόζεται σε όλο τον πληθυσμό. Και συνεχίζει χαρακτηριστικά:

«Μόλις πάρεις την απόφαση για καραντίνα, χρειάζεσαι ταχύτατα τα δεδομένα που ανέφερα για να δεις πού βρίσκεσαι […] Η αυστηρή καραντίνα διακόπτει την εκτεταμένη μετάδοση του ιού στην ανοιχτή κοινότητα, αλλά αυξάνει τη μετάδοση στα άτομα που μένουν περισσότερο μαζί […] Οπότε αν κάνεις καραντίνα σε φάση της επιδημίας που έχεις ικανό ποσοστό του πληθυσμού ήδη μολυσμένο, φέρνεις τους μολυσμένους να ζούνε  με τους ευάλωτους ηλικιωμένους [..] Είναι πιθανό ότι αυτό συνέβη σε ένα βαθμό και στην Ιταλία που είναι μια χώρα που, όπως και η Ελλάδα, έχει μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων και μεγάλο ποσοστό ατόμων με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και στεφανιαία νόσο, λόγω υψηλών ποσοστών καπνίσματος.

Καταλήγει επομένως πως η λύση της καραντίνας είναι «σωστή εάν δεν έχεις δεδομένα και πας στα τυφλά. Απλώς είναι μέθοδος μεσαιωνικής ιατρικής, είναι κάτι σαν να κάνεις εγχείρηση χωρίς αναισθησία», ενώ ισχυρίζεται πως είναι ελάχιστο το κόστος που απαιτείται για να έχουμε «αμερόληπτη διαγνωστική επιδημιολογική εικόνα».

 

 

Αναλυτικά η πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κυρίου Ιωαννίδη εδώ

Leave a Reply

%d bloggers like this: