April 26, 2020

Διεθνής μέρα μνήμης της καταστροφής του Τσέρνομπιλ

Ήταν ξημερώματα της 26ης Απριλίου 1986, όταν οι εργαζόμενοι στον πυρηνικό σταθμό «Βλαντιμιρ Ίλιτς Λένιν», στο Τσερνομπιλ της Ουκρανίας, άρχισαν τις προγραμματισμένες εργασίες για ένα πείραμα, που είχε σκοπό να ελέγξει τα συστήματα ασφαλείας, αλλά οδήγησε στο μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα.
Για την πραγματοποίηση του πειράματος οι τεχνικοί έκλεισαν τα αυτόματα συστήματα ρύθμισης της ισχύος της τέταρτης μονάδας, καθώς και τα συστήματα ασφαλείας του σταθμού αφήνοντας τον αντιδραστήρα να λειτουργεί με στο 7%.

Στη 1:23 το πρωί σημειώθηκαν διαδοχικές εκρήξεις με αποτέλεσμα τεράστιες ποσότητες ραδιενεργού υλικού να σκορπιστεί στον αέρα και να μεταφερθεί στις γύρω περιοχές με ταχείς ρυθμούς.
Αρχικά η Σοβιετική κυβέρνηση αποπειράθηκε να συγκαλύψει το γεγονός, ωστόσο στις 28 Απριλίου σουηδικοί σταθμοί παρατήρησης κατέγραψαν υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας και απαιτώντας εξηγήσεις η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως υπήρχε ένα «μικρό ατύχημα».

Οι ακριβείς λόγοι που οδήγησαν στη τραγωδία παραμένουν άγνωστοι, ωστόσο φαίνεται πως τον κύριο λόγο ευθύνης έχουν τα ανεπαρκή συστήματα ασφαλείας και προστασίας, καθώς και λανθασμένοι χειρισμοί των εργαζομένων.

Επί δέκα ημέρες, τα φλεγόμενα πυρηνικά καύσιμα απελευθέρωναν στην ατμόσφαιρα εκατομμύρια ραδιενεργά στοιχεία σε ποσότητα αντίστοιχη με 200 βόμβες σαν αυτή που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση στη Χιροσίμα, με τη σκόνη να καλύπτει από την Ευρώπη μέχρι το Βόρειο Πόλο.

Επισήμως αναγράφεται πως 31 άνθρωποι πέθαναν λίγο μετά την έκρηξη, όμως από το 1986 περισσότεροι από 25.000 πολίτες από τις Δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι εστάλησαν για εργασίες αποκατάστασης του σταθμού υπολογίζεται πως έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ σύμφωνα με τον ΟΗΕ 8,4 εκατομμύρια άνθρωποι από την Ουκρανία, τη Ρωσία και τη Λευκορωσία έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια.
Υπολογίζεται πως η έκταση που μολύνθηκε είναι ίση με τη μισή έκταση της Ιταλίας, δηλαδή 150.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε μολυσμένες ζώνες.

Τα ζώα που ζουν μέσα στην αποκλεισμένη ζώνη 30 χιλιομέτρων γύρω από το Τσερνόμπιλ έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, αυξημένες γενετικές μεταλλάξεις και χαμηλό ποσοστό γεννήσεων, ενώ το δάσος κοντά στο σημείο της καταστροφής ονομάζεται «Κόκκινο Δάσος», επειδή τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας σκότωσαν τα δέντρα και κάλυψαν μεγάλες εκτάσεις με το έντονο κόκκινο χρώμα του νεκρού πεύκου.

Τον Δεκέμβριο του 2000 και ύστερα από διεθνής πιέσεις προς την κυβέρνηση της Ουκρανίας, το μοιραίο εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ έκλεισε οριστικά.

Leave a Reply

%d bloggers like this: