April 7, 2020

Διαμαρτυρία γιατρών: Μετά την επέμβαση της αστυνομίας, ανέλαβαν οι δημοσιογράφοι

Σε μια συμβολική διαμαρτυρία με αφορμή την 7η Απρίλη, Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, προχώρησαν οι γιατροί του Ευαγγελισμού, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να επισημάνουν τις ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό, αλλά και τα πενιχρά μέσα που έχουν στη διάθεσή τους ακόμα και για την ίδια τους την προστασία.

Ωστόσο η διαμαρτυρία τους διεκόπη από την παρέμβαση αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίες -άγνωστο με τι σκοπό- εισήλθαν στον περιβάλλοντα χώρο του νοσοκομείου, προκαλώντας την έντονη αντίδραση των γιατρών.

Η διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε με απόφαση της ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος), του ανώτατου δηλαδή συνδικαλιστικού οργάνου των γιατρών, ταυτόχρονα με αντίστοιχες διαμαρτυρίες σε πολλά νοσοκομεία της χώρας και κεντρικό σύνθημα «Σπάμε τη σιωπή μας, Δυναμώνουμε τη φωνή μας».

Τα βασικά αιτήματα των γιατρών είναι: μαζικές προσλήψεις, μέσα ατομικής προστασίας για όλους τους υγειονομικούς και επίταξη του ιδιωτικού τομέα περίθαλψης, ώστε να συμβάλλει στον κρατικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Αυτό πάντως που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση δεν είναι τόσο η στάση της αστυνομίας όσο η στάση ορισμένων μέσων ενημέρωσης που ξεκίνησαν ήδη την απροκάλυπτη αποδόμηση των ανθρώπων που μέχρι χθες χειροκροτούσαν και αποκαλούσαν ήρωες. «Κακό παράδειγμα εν μέσω κορωνοϊού», «στιγμή απερισκεψίας» και «γρήγορα κατάλαβαν ότι όλο αυτό ήταν λάθος» είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που χρησιμοποιούνται από δημοσιογράφους που φαίνεται πως έχουν περισσότερες ιατρικές γνώσεις από το ιατρικό προσωπικό της χώρας που ρίχνεται καθημερινά στη μάχη κατά του ιού.

Μάλιστα, συμπληρώνουν πως όλα έληξαν χάρη στην καλή θέληση των αστυνομικών. Δηλαδή, πάλι καλά να λέμε που δεν αντέδρασαν μπροστά στην ανευθυνότητα και τις προκλήσεις των γιατρών να έχουμε έκτροπα.

Παράλληλα, αρκετά μέσα ενημέρωσης τονίζουν με έμφαση πως οι «συγκεντρώσεις απαγορεύονται», ωστόσο όπως μεταδίδουν δημοσιογράφοι που ήταν παρόντες, μέχρι την εμφάνιση της αστυνομίας οι γιατροί τηρούσαν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας και αποστάσεων.

«Άλλωστε μιλάμε για γιατρούς, δε μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν γνώση τι συμβαίνει» όπως επεσήμανε δημοσιογράφος του MEGA, με τον παρουσιαστή να του αντιτείνει: «Το ξέρω πως είναι γιατροί, αλλά αυτή τη στιγμή τα μέτρα δεν τα τηρούν. Αυτή τη στιγμή έχουν βάλει το κοστούμι του συνδικαλιστή. Λυπάμαι, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτή την εικόνα και δεν φορούν μάσκα όπως μας έλεγες νωρίτερα. Εγώ βλέπω μια σειρά από ανθρώπους που κάθονται και παρακολουθούν ή καλύπτουν το ρεπορτάζ (..!) ή υγειονομικοί, δεν ξέρω τι κάνουν ακριβώς».

Είναι ξεκάθαρο πως μετά το αρχικό «χειροκρότημα» που είχε σαν στόχο να ντοπάρει υποτίθεται τους υγειονομικούς ώστε να ριχτούν αδιαμαρτύρητα στην άνιση μάχη που δίνουν έστω και χωρίς «όπλα», τώρα το αφήγημα αλλάζει. Οι γιατροί άπαξ και αποφάσισαν να «σπάσουν τη σιωπή» όπως λένε, παύουν να είναι ήρωες. Και το ρόλο της αποκαθήλωσης των πρώην πια ηρώων θα αναλάβουν οι γνωστοί παντογνώστες της λεγόμενης 4ης εξουσίας.

Ο ρόλος των δημοσιογράφων των κυρίαρχων ΜΜΕ στη δεκαετία της κρίσης θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος μόνο σε κάποιον/α που δε γνωρίζει ελληνικά. Για όλους τους υπόλοιπους ήταν πασιφανές πως εκτός από το να συντάσσονται μόνιμα με τις θέσεις των δανειστών, συνήθιζαν να δείχνουν με το δάχτυλο έναν συγκεκριμένο κάθε φορά εργασιακό κλάδο και να στρέφουν την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον του.

Αν -τότε- αυτή τους η τακτική ήταν κατακριτέα, τώρα που η κοινωνία βιώνει μια σημαντική υγειονομική κρίση, η επιθετική στάση που φαίνεται πως σιγά σιγά υιοθετούν ενάντια στο υγειονομικό μας προσωπικό, αγγίζει τα όρια της ύβρεως.

Κι αν νομίζουν πως θα στρέψουν το λαό ενάντια στους πραγματικούς του σωτήρες, ας το σκεφτούν καλύτερα, γιατί τα γραπτά τους θα μείνουν, όπως αυτά στον καιρό της οικονομικής κρίσης, να υπενθυμίζουν τον πραγματικό ρόλο του καθενός εντός του κοινωνικού συνόλου.

ΥΓ Ο μισθός ενός μαχόμενου γιατρού στη δημόσια υγεία ξεκινάει από τα 900 ευρώ περίπου και μαζί με τις εφημερίες μπορεί να φτάσει το μέγιστο των 1.500 ευρώ. Ας μας απαντήσει κάποιος παντογνώστης δημοσιογράφος (όπως π.χ ο κύριος Τέλλογλου που πρόσφατα ασχολήθηκε με τους εκπαιδευτικούς -των 1.000 ευρώ-, κατηγορώντας τους πως «απλά κάνουν διακοπές») ποια είναι η αμοιβή ενός παρουσιαστή, σχολιαστή, αρχισυντάκτη, διευθυντή εφημερίδας κλπ και τι το τόσο σπουδαίο «παράγει», ώστε να δικαιολογεί τον μισθό του.

Leave a Reply

%d bloggers like this: